medycyna estetyczna, stomatologia, ortodoncja
Menu
Historia rehabilitacji
Pojęcie rehabilitacji jako opieki i doprowadzania chorego człowieka do powrotu do jak największej pełnosprawności znany był już jako taki w czasach starożytnych. Jednakże wtedy rehabilitacja ograniczała się do rekonwalescencji po doznanych urazach i chorobach kończyn, i to głównie tych służących do poruszania się. Starożytni Grecy, a za nimi jak to zwykle w historii bywało także Rzymianie uprawiali zazwyczaj gimnastykę, która służyła im także jako środek leczniczy w wielu schorzeniach. Ponad to filozofia grecko- rzymska uznawała gimnastykę i kształtowanie ludzkiego ciała za coś naturalnego, pomagającego w rozwoju fizyko- psychicznym człowieka. Pomagała ona także osiągnąć spokój ducha i należytą harmonię. Natomiast okres średniowiecza o dziwo, pomimo wielu przesądów i raczkowania medycyny jako takiej przynosi chlubę na kartach historii rehabilitacji. Zaczęły wtedy rozwijać się takie dziedziny medycyny, jak ortopedia, rehabilitacja właśnie oraz protetyka. Oprócz standardowego jak na tamte czasy amputowania kończyn chorych, wprowadzono ideę sprawiania protez pacjentom pozbawionym tego i owego. Oczywiście jakie czasy i wiedza medyczna, takie protezy, więc były to zazwyczaj po prostu drewniane elementy na kształt (najczęściej oczywiście nogi) służące za nową kończynę dla chorego. Po okresie średniowiecza nastąpił gwałtowny rozwój wiedzy i stosowania rehabilitacji. W XVII wieku we Francji jako pierwszy protezę ręki umożliwiającą trzymanie szabli ma jej ówczesny marszałek. W Anglii natomiast rozwija się gimnastyka korekcyjna przy schorzeniach kręgosłupa. Wprowadzane są także pierwowzory naszych współczesnych pajączków do prostowania postaci, początkowo, oczywiście są one prymitywne, składające się ze sznurów i pętli. Leczy się także wady postawy u dzieci, zostaje także wprowadzony do języka nauki i medycyna termin „ortopedia”. Największy rozwój rehabilitacji to naturalnie okres między I a II Wojną Światową jak również okres powojenny, kiedy to masowo leczono żołnierzy powracających z frontu. Pojęcie rehabilitacji zostało wprowadzone do użytku powszechnego po I Wojnie Światowej, a rozpropagował go Czerwony Krzyż w Nowym Jorku.