Menu

Kinezyterapia

Kinezyterapia jest podstawowa metodą rehabilitacji. Innymi słowy pojęcie to określa leczenie poprzez ruch, dlatego też stanowi najważniejszą gałąź rehabilitacji. Należy do niej szereg ćwiczeń, które na celu mają oddziaływanie w konkretnym miejscu, dokładnie tam, gdzie zlokalizowana jest dana dolegliwość czy schorzenie. Wyróżnić można także ćwiczenia kinezyterapeutyczne o działaniu ogólnym (tak zwanym ogólnoustrojowym) gdzie to do ćwiczeń używane są zdrowe narządy, nie objęte działaniem choroby, dzięki czemu następuje poprawa ogólnego stanu zdrowia pacjenta, wydolności jego organizmu, co oczywiście ma istotny wpływ na postępowanie procesu leczenia. Wśród metod stosowanych w kinezyterapii możemy wyróżnić tak zwane metody mechaniczne, do których zalicza się między innymi: metodę McKenzie, Cyriaxa, Karskiego czy Kaltenborna – Evientha. Pierwsza z nich, dla przykładu została opracowana przez nowozelandzkiego terapeutę McKenziego, a opierała się głównie na leczeniu schorzeń kręgosłupa, szczegółowiej pacjentów z dolegliwościami lędźwiowego i szyjnego odcinka kręgosłupa. Można więc stwierdzić, iż metody mechaniczne to metody opierające sie na wykorzystywaniu czynnika ruchowego, co ma na celu bezpośrednią i lokalną zmianę tychże tkanek, które powiązane są z zaburzeniami prawidłowego funkcjonowania organizmu. Oprócz metod mechanicznych rozróżniamy także metody neurofizjologiczne, do szeregu których zaliczyć można metody takie jak : PNF, Vojty czy NDT Bobath. Przykładowo terapia Vojty stosowana jest przy schorzeniach na tle neurologicznym występujących u dzieci i dorosłych. Metody neurofizjologiczne opierają się na wykorzystywaniu odruchów warunkowych, przez co hamowane są procesy zaburzające (patologiczne), a wyzwalane są reakcje fizjologiczne. Trzecią grupą są metody edukacyjne, jak np. Domana czy Pilatesa, które to oprócz wymienionych w poprzednich metodach czynników mają na celu również włączanie do procesu rehabilitacyjnego świadomości, woli i determinacji pacjenta.