medycyna estetyczna, stomatologia, ortodoncja
Menu
Komórki macierzyste
Komórki macierzyste mogą zostać pobrane zarówno od kobiety, której poród przebiega w sposób naturalny, jak i od kobiety, która rodzi poprzez cesarskie cięcie. Wspomnieć należy natomiast, że przy cesarskim cięciu zespół lekarzy zajęty jest operacją, więc zazwyczaj nie ma czasu, aby dodatkowo pobierać jeszcze krew pępowinową. Pobieranie krwi pępowinowej jest całkowicie bezpieczne dla dziecka. Po urodzeniu się niemowlaka część jego krwi pozostaje w łożysku i pępowinie. Krew pobiera się z odciętej już pępowiny, a nie od noworodka. Ile więc krwi się pobiera? Potrzeba jej jak najwięcej. Najczęstszy przypadek to pobranie do około 100 mililitrów krwi pępowinowej. Taka porcja krwi wystarcza dla biorcy o ciężarze do 30 kilogramów. Co więc z innymi chorymi? W takiej sytuacji jedynym rozwiązaniem, jakie pozostaje jest dobranie optymalnego dawcy niespokrewnionego i przeszczepienie komórek hematopoetycznych z jego szpiku lub krwi obwodowej. Można również rozważyć przeszczepienie np. dwóch jednostek krwi pępowinowej (od dwóch dawców), jednak wtedy koszty materiału przeszczepowego podwajają się. Jeżeli zachoruje ktoś, od kogo pochodzi zdeponowana w banku krew pępowinowa, teoretycznie będzie on mógł z niej skorzystać. Czy jednak lepiej dokonać takiego „autoprzeszczepu” czy zdecydować się na przeszczep od obcego dawcy? Odpowiedź jest następująca: w takim przypadku wartość lecznicza krwi pępowinowej jest żadna, bo pochodzi ona od dziecka, które samo później zachorowało. Taki autoprzeszczep nie ma najmniejszego sensu, dlatego dawcy szukać trzeba rodzinnego lub też niespokrewnionego. Jak pobiera się krew pępowinową? Gdy dziecko przychodzi na świat położna odkaża pępowinę, wkłuwa w nią igłę drenu prowadzącego do sterylnego pojemnika. Krew spływa tam ok. 2-3 minuty. Położna pobiera też próbkę krwi z żyły matki. W laboratorium krew matki bada się pod kątem zakażeń, a tą od dziecka ocenia pod kątem przeszczepień. Odpowiednio spreparowaną próbkę z krwią pępowinową przechowuje się w pojemnikach z ciekłym azotem w temp. Poniżej -170 stopni.